در تلاطم روزهای جنگ تحمیلی سوم، وقتی اخبارِ ناآرامیها نبض شهر را در دست گرفته، جبههی اقتصاد نیز با چالشهای بیسابقهای روبهروست. مراکز خرید، بهعنوان یکی از شریانهای حیاتی گردش مالی شهری، در این دوران میان مدیریت بحران و حفظ بقای کسبوکار در نوساناند. در این گزارش به سراغ محسن پوررضایی، مدیر مرکز خرید «آرمیتاژ» مشهد رفتیم تا از زبان او بشنویم که این مرکز خرید چگونه با شرایط ناپایدار اخیر دستوپنج نرم کرده و مدیریت بحران در این مقطع چگونه پیش رفته است.
با توجه به تجربیات گذشته، مدیریت مجموعه پیش از شروع جنگ چه تمهیداتی را برای مقابله با بحران در نظر گرفته بود؟
با توجه به تجربه جنگ ۱۲ روزه، چند نکته حائز اهمیت بود که قبل از شروع جنگ در اسفند ماه، مدیریت مرکز خرید به آنها اهتمام نمود:
۱. ایجاد کارگروه بحران شامل مدیران اجرایی و ستادی.
۲. آمادگی نیروهای انتظامات و حراست برای هرگونه بحران و اجرای مانور.
۳. بازخوانی نقشههای مرکز خرید و تمرین برای خروج اضطراری و نزدیکترین راههای خروج و همچنین امکانات اطفای حریق.
۴. کنترل امکانات اعلام و اطفای حریق به منظور کارایی صحیح و آنلاین بودن آنها.
۵. کنترل سیستم نظارت تصویری و آموزش نیروهای دوم و سوم برای شیفتهای شبانهروزی.
۶. هماهنگی با نیروهای انتظامی و خدمات شهری برای آمادگی همکاری در شرایط بحران.
۷. ایجاد روحیه بین همکاران و پرسنل و جلسات منظم تراپی با حضور روانپزشک مستقر.
۸. تأکید بر عدم شایعهپراکنی و طبعاً استرس پس از آن فیمابین پرسنل.
۹. ایجاد گروههای تخصصی در پلتفرمها و سکوهای مجازی داخلی به جهت اطلاعرسانی دقیق و منظم.
وضعیت استقبال مشتریان در دوران جنگ چگونه بود؟ آیا مجموعه تعطیلی داشت؟
مرکز خرید آرمیتاژ در طی ایام جنگ فقط یک روز، آن هم پس از اعلام رسمی از نهادهای ذیربط، تعطیل بود؛ و در این روز برج اداری و مرکز خرید مورد بازبینی موارد ایمنی و حراستی قرار گرفت و اصطلاحاً «فریز» شد تا پس از بازگشایی، همه موارد کنترل شده باشد.
اما طبعاً در روزهای اول جنگ، مرکز خرید تجربه خلوتی را داشت؛ همچنین به دلیل حضور در ماه رمضان و تعطیلی فضاهای غذایی همانند فودکورتها و کافیشاپها، چند روزی تجربه شلوغی نداشت. اما پس از چند روز، مرکز خرید آرمیتاژ هم به لحاظ مداومت حضور مخاطب و هم به لحاظ خرید، تجربه خوبی را طی نمود؛ کما اینکه به ایام پایان سال نزدیک میشدیم و هم به لحاظ امن بودن شهر مشهد و هم به لحاظ حضور خیل عظیمی از مسافران، روزهای شلوغ و پر رونقی را تجربه کردیم.
الگوی خرید در این دوره چگونه بود؟ کدام صنوف بیشترین و کدامیک کمترین تقاضا را داشتند؟
با توجه به نزدیک بودن این جنگ به ایام نوروز و پایان سال، تقریباً تمامی صنوف تجربه یکسانی داشتند. حتی صنف طلا و جواهر، با توجه به محدودیتی که از اتحادیه ذیربط داشتند، پس از چند روز و برداشته شدن محدودیت فروش طلا و ارز و جواهرات، این صنف نیز به فروش نرمال خود بازگشت.
در شرایط ناامنی و خطرات احتمالی، مدیریت مجموعه چگونه چالشهای مربوط به منابع انسانی و حمایت از کسبوکارها را مدیریت کرد؟
مدیریت بهرهبرداری مرکز خرید با همکاری کسبه آرمیتاژ، در روزهای پایانی سال، ۴۵ روز از اجارهبهای خیلی از فروشگاهها را عفو نمود و ۱۵ روز هم از هزینه شارژ ماهیانه را مورد تخفیف قرار دادند.
همچنین بهدلیل افزایش حقوق کارمندان در سال جدید و بحرانهای متعدد در سال ۱۴۰۴، مدیران مجموعه بهدلیل حمایت از کسبوکارها و خانوادههای پرسنل، هیچیک از کارمندان خود را تعدیل ننمود و حتی در روزهای پایانی سال با ارائه بستههای غذایی، از کارمندان خود تا حد ممکن حمایت نمود.
آیا تعامل و همراهی مناسبی میان صاحبان برندها، کسبهداران و مدیریت مرکز خرید در این مقطع وجود داشت؟
بله. نمونه بارز این همراهی را میتوان در پویش بخشش اجارهها دید که در ابتدا فروشگاههای تحت مالکیت شرکت پاریز شرق در آن اهتمام نمود و با استقبال ۸۰ درصد مالکین قرار گرفت.
.jpg)
